اولین شاهکار وبلاگی من ، فراموش کردن کلمه ی عبور وبلاگمه ، در حالی که هنوز 24 ساعت از درست کردنش نمی گذره…….
این یک اعتراف! رو کردم تا از بار عذاب وجدان «ننوشتن» خودم کم کنم…..
ساعت 1:24 بامداد آخرین روز شهریور ، سال هزارو سیصد و هشتاد و هشت : بلا خره «ننوشتن» خودمو کنار میذارم…..
هنوز در مورد اینکه تو این وبلاگ چی می خوام بنویسم ، تصمیم قطعی نگرفتم، فقط اینو می دونم که نمی خوام از روی ساختار های رایج وبلاگ نویسی پیروی کنم.تو این وبلاگ امکان داره اشتباهات نگارشی زیادی ببینین ، ولی مگه هدف از زبان ، غیر از انتقال اندیشه است؟
خلاصه این هم از اولین نوشته !
اولین شاهکار وبلاگی من : فراموش کردن کلمه ی عبور وبلاگم……
Posted: سپتامبر 21, 2009 in Uncategorizedبرچسبها: من ، فراموشی ، آغاز
دیدگاهها
اگه بخوای وبلاگت بازدید کننده زیاد داشته باشه یا باید درباره ی افراده خوشگل عکس و مطلب بذاری(celebrities) یا درباره ی افراد بی ریخت و بد قیافه (احمدی نژاد و دارو دسته)
ولی تو گفتی که نمی خوای از روی ساختار های رایج وبلاگ نویسی پیروی کنی…
پس بچرخ تا بچرخیم…
من فرار نيست با كسي رقابت كنم ! اينجا واسه دل خودم مي نويسم، هيچ ادعايي هم ندارم.
منم نگفتم می خوام باهات رقابت کنم…
منظورم این بود که شاید بتونیم به هم کمک کنیم…
راستی این وبلاگ منه: http://soleness.wordpress.com/
ورودت رو به جمع وبلاگنويس ها تبريگ ميگم
موفق باشي
ممنون نئون، باشد كه پايدار باشيم
منم بار اول فراموش کردم بعد مجبور شدم از اول وبلاگ باز کنم :دی
به جمع وبلاگ نویسان خوش اومدی، از این بابت که میخوای ساختار شکنی کنی، خوشحالم و منتظر پست های خاص و ساختار شکنت هستم. بماند که اینجاها رو خیلی خاک گرفته. یه دستی به سرو روش بکش.